Ταξιδιώτικες Ιστορίες

Ταξιδιώτικες Ιστορίες
Featured

Cuba: la storia [day 2]

Και είναι που προσπαθείς να φερθείς φυσιολογικά. Που θέλεις να είσαι ο εαυτός σου, αλλά να μην χάσεις και τίποτα απ’ την αίσθηση του ταξιδιού. Αφήνεις όλα τα πράγματα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και για λίγο ξαπλώνεις. Αφήνεσαι στην κούραση απ’ την πολύωρη πτήση και λες από μέσα σου: «ας ξαπλώσω λίγο, δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς μόλις ήρθα. Έχω τόσο χρόνο μετά για να χαθώ στην πόλη».

Τα ίδια μαξιλάρια, σεντόνια και η θέα απ’ το δωμάτιο στον όροφο. Κλιματισμός και ζεστό νερό με πίεση στο μπάνιο. Αλλάζεις και γίνεσαι πάλι άνθρωπος. Αυτός ο ίδιος που ήρθες. Προς το παρόν ίδιος.

Ανοίγεις πρόχειρα τον χάρτη απ’ το ξενοδοχείο και θυμάσαι το χαμόγελο της νεαρής κουβανής στην υποδοχή. Τον τρόπο που σε κοίταξε, τα μακριά της δάχτυλα όταν σου έδωσε τον χάρτη και την προσπάθειά της να σου μιλήσει στα αγγλικά, με προφορά ισπανική. Χαμογελάς και κοιτάς τον χάρτη. Σκέφτεσαι ότι πολύ εύκολα θα μπορούσες να τον χάσεις και να χρειαστείς έναν ακόμα. Μια ακόμα επικοινωνία μαζί της, να αποτυπώσεις για τα καλά το χρώμα απ’ το δέρμα της και τα καταπράσινα μάτια.

Κρύβεις τον χάρτη καλά στη βαλίτσα σου και με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι βγαίνεις απ’ το δωμάτιο. Τοποθετείς τα γυαλιά ηλίου ψηλά στο κεφάλι σου και πατάς το κουμπί του ισογείου.

Η βάρδια στην υποδοχή έχει αλλάξει και εσύ είσαι πλέον χωρίς χάρτη. Κοιτάς πρόχειρα τον χώρο, αλλά δεν εντοπίζεις το χρώμα των ματιών της. Βγαίνεις έξω στη ζωή της Αβάνας και κατεβάζεις τα γυαλιά σου. Η μηχανή σού γλιστρά.

κλικ…

Continue reading
148 Hits
Featured

Cuba: la storia [day 1]

 

Άφησε τον κόσμο πίσω του και αποφάσισε να ταξιδέψει. Κι άλλες φορές το είχε σκεφτεί αλλά τότε φαινόταν σαν όνειρο. Πλέον αυτό ήταν πραγματικότητα. Βγήκε απ’ το ταξιδιωτικό πρακτορείο και κατέβηκε με τα πόδια. Ήταν τόση η λαχτάρα του που ούτε καν σκέφτηκε το ασανσέρ. Ούτε καν να πατήσει το διακόπτη για το φως στο διάδρομο. Έτρεχε στις σκάλες σαν παιδί. Σκόνταψε, κρατήθηκε και τον έπιασε νευρικό γέλιο. Συνέχισε να τρέχει μέχρι κάτω· στο ισόγειο. Εκεί βρήκε φως και μια πόρτα. Την άνοιξε ξεχύθηκε στον πεζόδρομο της Πιττάκη. Σήκωσε το κεφάλι ψηλά, με τα «φωτιστικά» να στολίζουν το στενάκι, κάνοντάς τον να χαθεί στο όνειρο. Τσάκισε τον φάκελο και τον έβαλε στην κωλότσεπη. Ένας σκύλος ξάπλωσε στη μέση του δρόμου, ένας περίεργος τύπος κρύφτηκε πίσω απ’ τις σκουριές μιας πόρτας και ήχος μουσικής ακούστηκε απ’ το νεοκλασικό με τα graffiti στη γωνία. Τόσες φορές είχε περπατήσει στο στενό αυτό, πρώτη φορά το παρατηρούσε. Λες και ήταν από φωτογραφία. Σαν και αυτές που είχε ψάξει στο internet λίγο πριν το αποφασίσει. Σαν αυτές που θα έφερνε στη μνήμη του όταν θα επέστρεφε.

Περπάτησε μετρώντας τις πλάκες και ήταν σαν να είχε φύγει ήδη. Σαν να ήταν κιόλας εκεί. Δευτερόλεπτα μετά και το κινητό του χτύπησε· στην άλλη κωλότσεπη.

«Καλησπέρα… η Αγγελική είμαι απ’ το Skydream Travel. Φύγατε λίγο βιαστικά πριν και ξεχάσατε να πάρετε τη visa σας».

Γύρισε πίσω. Έτσι κι αλλιώς δεν ήταν μακριά. Ακόμα στις ίδιες πλάκες περπατούσε.

Δεν ανέβηκε. Μόνο φώναξε στη μέση του δρόμου και ένα χαμόγελο ξεπρόβαλε απ’ τα παράθυρα του ταξιδιωτικού γραφείου.

«Μπορείτε να μου πετάξετε τη visa… να μην ανεβαίνω πάλι;»

Έτσι κι έγινε.

Κάπως έτσι θα είναι κι εκεί; σκέφτηκε και στρίμωξε τη visa στην ίδια κωλότσεπη.

 

Continue reading
70 Hits
Featured

Cuba: la storia [intro]

 

Υπάρχουν φορές που ένα ταξίδι μπορεί να αλλάξει πολλά κι ας μην είσαι έτοιμος στα μέσα σου. Και δεν μιλάω για τον τρόπο που υπάρχεις, αλλά για τον τρόπο που θα σκεφτείς ότι δεν υπήρξες μέχρι τη στιγμή που αφήνεις, για πρώτη φορά, τα χνάρια σου κάπου αλλού ως τουρίστας. Και η επιλογή αυτή γίνεται πορεία ζωής, σκέψη αντίληψης, αλλά και διαφορετικότητα στην προσέγγιση. Η επιλογή, όμως, αυτή σε μεταμορφώνει από τουρίστα σε ταξιδευτή και αυτό αρκεί για να μην ξεχάσεις ποτέ.

Σπάνια χάνεσαι στον κόσμο όταν ταξιδεύεις. Στο μυαλό σου υπάρχουν χάρτες, ταξιδιωτικοί οδηγοί και εικόνες από το διαδίκτυο ή αφηγήσεις τρίτων. Τίποτα, όμως, δεν χωρά στην αλήθεια αυτού του τόπου. Αν δεν αφεθείς, δεν θα ζήσεις. Αν δεν πιείς, δεν θα χάσεις τον κόσμο απ’ τα πόδια σου. Αν δεν χορέψεις, δεν θα γεμίσεις χαμόγελα. Και αν τελικά δεν περιπλανηθείς στα λασπωμένα σοκάκια, δεν θα ακούσεις ποτέ την ψυχή σου να τραγουδά μαζί τους.

Έτσι είναι το νησί. Έτσι όπως δεν το περίμενες, αλλά αυτό λες και ήξερε τι θα συμβεί, τι θα σου συμβεί. Πιστεύεις ότι θα τα δεις όλα... όλα όσα έχεις μαρκάρει στις ταξιδιωτικές σου σημειώσεις και μόλις κατεβαίνεις απ’ το αεροπλάνο, κάτι σαν αερικό στις σκορπά παντού. Και έτσι το ταξίδι ξεκινά, απ’ την αρχή και επί ίσοις όροις. Εσύ να μην γνωρίζεις κανέναν και εκείνοι να αρκούνται στην άγνωστη ύπαρξή σου. Ο τόπος, όμως, είναι ίδιος. Τίποτα δεν τον αλλάζει, τίποτα δεν τον βυθίζει και η αύρα αυτή θα σε συντροφεύει για πάντα· όπου κι αν ταξιδέψεις μετά, πάντα κάτι θα έχεις να λες για το νησί.

Καλώς ήλθες, λοιπόν.

[to be continued]

 

Continue reading
3238 Hits